Inglaterra, a nación máis poboada do Reino Unido con 56 millóns de habitantes, divídese en 47 condados cerimoniais que herdan unha organización territorial de raíces medievais, aínda que a última gran reforma data de 1965 coa creación do Gran Londres. Yorkshire é o condado máis extenso con case 15.000 quilómetros cadrados e inclúe cidades como Leeds, Sheffield e York, mentres que condados históricos como Lancashire, Northumberland e Cornwall marcan fronteiras culturais e dialectais aínda recoñecibles. A división entre norte industrial e sur rural, ou entre Midlands e Home Counties, reflicte diferenzas económicas e demográficas que moldearon a política británica durante séculos. Neste mapa de Risk, o norte cos seus vales e peninos é zona de defensa natural, os Midlands son o corredor central que conecta con Escocia e Gales, e o sur con Londres é o prize estratéxico pola súa densidade e conexións co canal da Mancha. Controlar os condados costeiros do leste e sur dache acceso a rutas marítimas cara a Europa continental, e os portos do norte como Newcastle e Liverpool son puntos de invasión naval históricos.