Cantabria, comunidade uniprovincial do norte de España, organízase en comarcas naturais ben delimitadas por cordais montañosos e vales fluviais que marcaron historicamente as súas comunicacións internas. A rexión ten 284 quilómetros de costa cantábrica e tres ámbitos xeográficos diferenciados: a Marina ou franxa costeira, a Montaña cos Picos de Europa ao suroeste, e Campoo no alto val do Ebro. Liébana, encaixada entre murallóns de pedra caliza dos Picos, é unha das comarcas mellor definidas con 570 quilómetros cadrados, mentres que Trasmiera ocupa a costa oriental e Pas-Miera os vales pasiegos famosos pola súa gastronomía. Neste Risk, os pasos de montaña entre a costa e o interior son cuellos de botella críticos: quen controle os portos de San Glorio e Palombera domina o acceso á Meseta, e as cuncas do Saja-Nansa e do Besaya son corredores naturais que conectan a baía de Santander coa alta montaña. Liébana actúa como fortaleza natural na cabeceira do Deva, mentres que a costa require defensa naval contra invasións desde Asturias ou o País Vasco.